ഈ പ്രപഞ്ചം ഒരു ചിട്ടയുമില്ലാതെ യാദൃച്ഛികമായി നിലനിൽക്കുന്നതല്ല. സൂര്യൻ്റെ ചലനം മുതൽ സൂക്ഷ്മമായ ജീവകോശങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനം വരെ അതീവ വ്യവസ്ഥാപിതമായി മുന്നോട്ട് പോകുന്ന സംവിധാനമാണിത്. ഈ സുസജ്ജമായ പ്രപഞ്ചത്തിന് പിന്നിൽ ഒരു സ്രഷ്ടാവിൻ്റെ അലംഘനീയമായ നിർണയവും വ്യവസ്ഥാപിതത്വവും ഉണ്ട് എന്ന ബോധ്യമാണ് ഇസ്ലാമിലെ ഖദ്ര് അഥവാ വിധി വിശ്വാസം. ഈ വിശ്വാസം ഒരാളുടെ സത്യവിശ്വാസത്തിൻ്റെ അടിസ്ഥാനശിലകളിൽ ഒന്നായി ഇസ്ലാം കണക്കാക്കുന്നു.
വിധി വിശ്വാസം എന്നാൽ മനുഷ്യൻ്റെ ഇച്ഛാസ്വാതന്ത്ര്യം നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നു എന്നത് തെറ്റിദ്ധാരണയാണ്. ഭൂമിയിൽ ഒരു ഇല വീഴുന്നത് പോലും അല്ലാഹുവിൻ്റെ അറിവോടെയാണെങ്കിലും, മനുഷ്യന് സ്വന്തം കർമ്മങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ നൽകിയിട്ടുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് അവനെ പരീക്ഷിക്കാനുള്ള ഉപാധിയായി വർത്തിക്കുന്നത്. ഈ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലൂടെ, സത്യവിശ്വാസിക്കും അവിശ്വാസിക്കും അവരവരുടെ പാത തിരഞ്ഞെടുക്കാം. ദൈവികമായ വ്യവസ്ഥിതിക്കുള്ളിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, മനുഷ്യൻ്റെ കർമ്മങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെയാണ് പ്രസക്തി കൈവരുന്നത്, വിധി നിർണയത്തിൻ്റെ സാങ്കേതിക പദങ്ങളായ ‘ഖദ്ര്’, ‘ഖദാഅ്’, ‘മശീഅത്ത്’ എന്നിവയുടെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥതലങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ് എന്നും ഈ ഭാഗത്ത് വായിക്കാവുന്നതാണ്.
അല്ലാഹുവിൻ്റെ അറിവിൻ്റെയും നിശ്ചയത്തിൻ്റെയും പരിധിയിൽ മനുഷ്യൻ്റെ പരിമിതമായ അറിവ് എങ്ങനെ നിലകൊള്ളുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നത് ഒരു വിശ്വാസിക്ക് മാനസികമായ കരുത്തും സമാധാനവുമാണ് നൽകുന്നത്. ജീവിതത്തിലെ പ്രയാസകരമായ ഘട്ടങ്ങളിൽ പോലും, എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ദൈവത്തിൻ്റെ വിധിപ്രകാരം സംഭവിക്കുന്നതാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, ക്ഷമയോടെ അല്ലാഹുവിൽ ഭരമേൽപ്പിക്കാനുള്ള (തവക്കുൽ) ശക്തി ഈ വിശ്വാസം നൽകുന്നു. വിധി വിശ്വാസത്തിൻ്റെ നാല് അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചുകൊണ്ട്, വിധി വ്യവസ്ഥകൾക്കനുസൃതമായി മനുഷ്യൻ എങ്ങനെയാണ് നന്മ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടതെന്നും, അതിലൂടെ അവന് ലഭിക്കുന്ന പ്രതിഫലം എന്തായിരിക്കുമെന്നും തുടർ ലേഖനങ്ങൾ പ്രമാണബദ്ധമായി ചർച്ച ചെയ്യുന്നു.